Erwin, 16 mei 2009
Nederland , Hengelo

Aardappeleters

Hallo Nederland!

Hier een laatste berichtje - deze keer een bericht van Hollandse bodem. Afgelopen maandag ben ik weer veilig in het land der aardappeleters aangekomen.

Afscheidsfeest
Maar aardappels eten ze ook in Kenya. Ze worden daar overigens vooral als variant op (de spaarzaam gebruikte) groenten gegeten. Maar er is nog een andere vorm waarin vooral de jongens van OBC deze knollen erg kunnen waarderen: patat. Afgelopen zaterdag was namelijk een echte afscheids- en feestdag - met patat. De huisvaders hadden me duidelijk gemaakt dat de jongens vooral de kwantiteit waarderen en niet zozeer de kwaliteit van het eten. Vandaar dat ik voor het feestmaal van zaterdag o.a. 35 kilo aardappelen (een kilo aardappelen per persoon...) en tien kippen heb aangeschaft. De jongens hadden een groot deel van de zaterdagmiddag vrij van school, zodat ze zich bezig konden houden met het jassen en snijden van piepers. Een gezellige bezigheid. Terwijl de jongens druk bezig waren in de keuken, ben ik die dag druk bezig geweest met het installeren van de laatste computers - zowel op Onesimus als Dickson hebben we afgelopen zaterdagmiddag de computers kunnen introduceren - dik feest, de kids waren er allemaal erg blij mee. Jammer dat ik de jongens op OBC geen les meer heb kunnen geven ("wat is dit?" - wijzend op een muis...), maar hopelijk komen de huisvaders er met elkaar uit .
Zaterdagavond hebben we gezellig met elkaar gegeten, de andere vrijwilligers waren er ook bij. De jongens hadden de tv op de muziekinstallatie aangesloten, dus het werd een echt groot dansfestijn -super gezellig. Als afscheid heb ik van de boys een grote kaart mee gekregen waarop de meeste jongens een persoonlijke boodschap hadden geschreven - echt een heel dierbare herinnering.

Terug van weggeweest
Zondag ben ik nog een laatste dagje met de jongens op pad geweest - op weg naar het musiccontest. Het bleek niet de finale te zijn, maar weer een soort halve finale. Beide muziekgroepen van Onesimus zijn weer een stap verder op weg naar een eigen cd-opname.
De laatste uren in Kenya gingen echt heel snel. Afscheid nemen van huisvaders, jongens, kinderen op Dickson (natuurlijk gecombineerd met soda's en sweets), het ging echt aan de lopende band door - en het was best onwerkelijk. Na een kort nachtje en gespannen wachten op een verlate chauffeur die niet kon rijden ben ik maandagochtend om 4.30 uur vertrokken naar het vliegveld in Mombasa. Na een geweldige vliegtocht (heb aan de lopende band foto's zitten maken) kwam ik aan het eind van de middag aan in Frankfurt main, waar m'n ouders en Jeroen me opgepikt hebben. Weer thuis!

Inmiddels ben ik dus weer een aantal dagen terug in NL. Het is even omschakelen, maar ook dat went weer snel genoeg. Het grappige is dat ik allerlei dingen in Nederland met totaal andere ogen ga bekijken. Nederland is zo netjes en georganiseerd! Maar ergens vind ik dat ook wel weer eens lekker...

BEDANKT!
De koek is nu echt op. Maar voordat ik een eind aan deze berichtenreeks brei wil ik u en jou nogmaals heel hartelijk bedanken voor het meeleven in de afgelopen periode (!!). Bedankt voor het volgen van deze website, bedankt voor de berichtjes, bedankt ook voor de vele (financiele) steun die ik van jullie mocht ontvangen. Zonder jullie was deze reis echt niet mogelijk geweest! Leuk dat jullie zo ook een beetje medereiziger wilden zijn. Daarom: Thanx a lot!!!

Hartelijke groet,
en wie weet tot binnenkort,
Erwin

Erwin in Kenia bellen kan nu véél goedkoper met HalloBuitenland.nl